انتشار آثار كامل او مقدور نيست ، مىبايستى خود را به آنچه مهم‌تر است محدود كنيم . اين آثار عبارتند از : 1 - ( كتاب صفحه 79 - 71 ) : نامه‌اى كه در جواب امين الدين عبد السلام خنجى ( در مورد اين نام ر . ك . به بعد ) مريد خود نوشته است و بعضى از رؤياهائى كه بر خنجى ظاهر شده است را تعبير كرده است . در ابتداى نامه خلاصه‌اى از پرسش خنجى را نيز نوشته است . اين متن در 13 ، الف 30 - 1 ، الف 24 sarL در باب اول اين مجموعه بدنبال هشت نامه خطاب به گردآورنده يعنى سمنانى گنجانيده شده است كه آنها در مكاتبات ) I . A IIIV . A ( به چاپ رسيده و به همين دليل است كه نامه ما تحت عنوان « فصل نهم » در اينجا آمده ( ر ك . به پاورقى در صفحه 71 و 73 ) . 2 - ( متن صفحه 82 - 80 ) : پاسخى به سؤال يك ناشناس در مورد معناى خبر بىاسناد كه « ( حتى ) اگر دنيا از خون تازه باشد ، اينكه يك مؤمن راستين از آن به دست مىآورد چيزى جز حلال نيست » . اين پاسخ توضيح مختصر نظرى از عبور از چهار مرحله نفس يعنى نفس امّاره ، نفس لوّامه ، نفس ملهمه و نفس مطمئنه مىدهد . اين متن در باب هفتم ( موسوم به ينابيع الحكمة ) از مجموعه گردآورى شده توسط سمنانى ( 4 ، ب 153 - 14 ، الف ، 152 sarL ) بعنوان ينبوع 63 موجود است . 3 - ( متن صفحه 88 - 83 ) . پاسخى به سؤال يك برادر دينى در مورد دو كلام صوفيانه است كه كلام دوم منسوب به ممشاد الدينورى ( متوفى به سال 299 ) و مربوط به مسئله سماع است . در واقع اين دو تفسير نظريه‌هائى است صوفيانه كه موضوع واحدى را دارا هستند و توسط سمنانى بعنوان ينبوع 65 در مجموعه‌اش آمده است ( 8 ، ب 156 - 11 ، ب 153 sarL ) . 4 - ( متن صفحه 94 - 89 ) نامه‌اى كه احتمالا در پاسخ شيخ الاسلام جمال الدين شده و در مورد خوابى كه اين شخص ديده دو نوع تعبير آورده است : نخست به شيوه « تعبير بر قاعده معبر » يعنى پيش‌بينى روزگار مادى اين شخص ، و سپس « تفسير معنى كه مناسب